LEIKSÝNING UM ÁST Í OFSAVEÐRI
26. febrúar síðastliðinn fór fjölmennur hópur FSu nemenda í áfanganum ÍSLE2BV05 að sjá rómaða leiksýningu Þjóðleikhússins á Gunnlaugs sögu ormstungu. Umfjöllunarefni áfangans snýst um hinar verðmætu bókmenntir okkar Íslendinga frá miðöldum. Má þar nefna eddukvæði, Íslendingasögur og ekki síst Snorra-Eddu sem lýsir fornum og heiðnum menningarheimi norrænna manna.
Gunnlaugs saga fer í flokk styttri Íslendingasagna og segir frá unglingunum Gunnlaugi og Hrafni á átjánda ári sem eiga sér stóra drauma um frægð og frama. Auk þess eru þeir skotnir í sömu stúlkunni – Helgu hinni fögru – sem verður til þess að mikill harmleikur verður að veruleik.
Líkt og Gunnlaugur forðum vildu hinir ungu FSu nemendur forframast. Þó ekki með því að sigla til annarra landa og flytja konungum og jörlum dróttkvæði heldur með ferð í leikhús þjóðarinnar. En með líkum hætti og í sögu Gunnlaugs og Hrafns lentu nemendur FSu í hindrunum á leið sinni að lokamarkinu. Á háheiði Hellis ríkti sannkallað ofsaveður.
Yfir heiðina komst þó hópurinn og í leikhús en þó örlítið of seint. En eins og orðtakið segir: betra er seint en aldrei. Leikhópur Þjóðleikhússins beið þeirra og salurinn fagnaði hópnum með lófataki – eins að og loknum flutningi hins besta kvæðis.
Eftir leik hríðarbylsins á heiðinni nutu sunnlenskir nemendur og kennarar átakamikils og hrífandi leiks og söngs Hrafns, Helgu og Gunnlaugs og annarra litríkra aukapersóna. Vinátta og fjölskylda, ást og afbrýði, metnaður og öfund, gleði og sorg eru fyrirbæri sem einkenndu til jafns líf sögupersóna fyrir eitt þúsund árum og nútímafólks.
„Við erum öll einfaldlega alltaf að reyna að vera til - bæði þá og nú” sagði Ragnhildur Elísabet Sigfúsdóttir – einn af kennurum áfangans við sagnaritara þessarar fréttar.
res / jöz